Œuvre Un Cercle et Mille Fragments de Felice Varini – Le Partage des Eaux

Licht is altijd een integraal onderdeel van mijn werk geweest. Wanneer ik één kleur gebruik, laat het licht me de oneindige nuances ervan onthullen. Hier in Mazan heb ik gekozen voor bladgoud om de variaties in licht, afhankelijk van het tijdstip van de dag en de seizoenen, nog beter vast te leggen. Ik wilde ook de diversiteit aan mineralen op het abdijterrein weerspiegelen.

Felice VARINI

Een cirkel en duizend fragmenten ontvouwen zich op de muren en daken van de verschillende gebouwen die de abdij van Mazan vormen en de oude vestingwerken die haar omlijsten, evenals op de brug, de herberg en de oude school, en creëren zo een omgeving die deze prestigieuze plek waardig is. De waterscheiding is een gebied met sterke klimaatcontrasten waar plotselinge variaties optreden en de effecten van de zon bijzonder gevarieerd zijn. Voor het eerst in zijn carrière heeft de kunstenaar er ook voor gekozen om met bladgoud te werken, mineraal op mineraal, om de capaciteit van dit natuurlijke materiaal te verkennen om de lichtvariaties op de steen vast te leggen.


Vanuit een specifiek uitkijkpunt, te ontdekken vanaf de belvedère met uitzicht op de abdij, tekent het bladgoud een patroon, beginnend bij een enkele perfecte cirkel, omringd door fragmenten van cirkels op regelmatige afstanden. Hun steun is het gebouwde erfgoed – wat de mens door de eeuwen heen als sporen heeft achtergelaten – en de verbeelding zet het patroon voort tot ver buiten de locatie, waardoor de abdij het middelpunt wordt van een straling die tot in het oneindige zou kunnen reiken.

OM MEER TE LEREN over de creatie achter de schermen van dit werk, ONTDEK de film van regisseur Antoine de Roux “A Circle and a Thousand Fragments, Felice Varini, Abbaye de Mazan”, 2017, 28 min, productie Felice Varini / Double Éléphant


Creatie: 2017
Projectmanagement: Eva Albarran

Felice Varini
Felice Varini Felice Varini
Felice Varini, geboren in 1952 in Locarno (Zwitserland) en woonachtig in Parijs, ontwikkelt een kunst van het in situ. Hij werkt als kunstenaar vanuit de fysieke realiteit van een landschap, van een architectuur. Vanaf zijn beginjaren eind jaren zeventig bevrijdde hij zich van het kader van de schilderkunst om deze in de ruimte te ontwikkelen. Paradoxaal genoeg onthult hij het fundamenteel tweedimensionale karakter van de schilderkunst, aangezien de fragmenten die in de ruimte geschilderd zijn, vanuit een zeer nauwkeurig punt gezien, samenkomen tot een perfecte geometrie die zich aan het oog opdringt. Buiten dit gezichtspunt is er de fragmentatie van de figuur; de volumes van de ruimte nemen het over.

Hij werd uitgenodigd door de grootste kunstinstellingen ter wereld en creëerde talloze kunstwerken binnenshuis, zoals in de Orangerie van het paleis van Versailles, bij La Maison Rouge/Fondation Antoine de Galbert, bij MONA in Hobart, Tasmanië, enz. Ook buitenshuis maakte hij talrijke kunstwerken, zoals in de wijk King's Cross in Londen, in het Grand Palais in Parijs, in de haven van Saint-Nazaire als onderdeel van Estuaire of op het dakterras van Le Corbusiers Cité Radieuse in Marseille.

OM meer te weten te komen over de aanpak van de kunstenaar, LUISTER naar Félice Varini in "La grande tablée d'été" - Franse cultuur - interview 28 april 2015

Abdij van Mazan
Abdij van MazanAbdij van Mazan, vóór de artistieke interventie
De cisterciënzerabdij van Mazan, gesticht in de 4e eeuw, ligt in puin te midden van een ongerepte natuur. De aanzienlijke uitbreiding (vier dochterabdijen, hernoemd tot Le Thoronet, Bonneval, Sylvanès en Sénanque) in de 1661e en 1790e eeuw was een bron van hebzucht in tijden van onrust. De monniken werden gedwongen versterkingen te bouwen om zich te verschuilen tegen plunderaars tijdens de Honderdjarige Oorlog. In XNUMX woonden er nog maar een dozijn monniken in de abdij, die in XNUMX door de Franse Revolutie definitief werd gesloten. Net als veel andere kloosters werd de abdij een steengroeve.

De afgelopen jaren zijn verschillende delen van de abdij gemoderniseerd om de site toegankelijk te maken. In het voorjaar van 2016 werd de vleugel van de lekenbroeders gerestaureerd. De site staat sinds 1946 op de monumentenlijst.

“Architecturale ruimte, en alles wat die vormt, is mijn werkterrein. Deze ruimtes zijn en blijven de belangrijkste dragers van mijn schilderkunst. Het standpunt fungeert als leespunt, dat wil zeggen als een mogelijk vertrekpunt voor de benadering van schilderkunst en ruimte. De geschilderde vorm is coherent wanneer de kijker zich op deze plek bevindt. Wanneer de kijker het standpunt verlaat, komt het werk in contact met de ruimte, wat een oneindig aantal standpunten op de vorm genereert. Het is dus niet via dit eerste punt dat ik het werk zie; het staat binnen de verzameling standpunten die de kijker erop kan hebben.” Félice Varini

Route
De abdij van Mazan ligt in het hart van het dorp waaraan het zijn naam ontleent en dat erboven uitkijkt. De abdij is te bereiken via de GR(c)7, of met de auto vanuit St. Cirgues en Montagne of de Col de la Chavade (Astet, via de D239); vanuit Montpezat via de Roux-tunnel (soms gesloten in de zomer, informeer vooraf).
Parkeren kan vlakbij het stadhuis (boven) en achter de kerk (onder).

In het kader van de zomerprogrammering worden er door het Park rondleidingen aangeboden met de Passeurs du PARTAGE DES EAUX bij elk kunstwerk op de route (zie rubriek Agenda).

Erfgoedrondleidingen door de abdij worden aangeboden door de Gemeenschap van Gemeenten van de Montagne d'Ardèche.